Het laatste verslag in aangebroken. Het zit er bijna op!

In mijn vorige verslagen vertelde ik over de vijf stoelen en vijf desks. De organisatie SASOL(Sahelian Solutions) had me dat duidelijk verteld dat ik voor tien meubels hout mocht inkopen. Toen ik later mijn planning bekeek, zag ik dat het heel krap zou worden om vijf desks en vijf stoelen te maken. Ik heb namelijk wat vertraging opgelopen met afspraken die niet werden nagekomen door de organisatie, Keniaanse mentaliteit zullen we dan maar zeggen. Ik bedacht om de overige meubels door mijn buddy’s Bonface & Alex te laten maken. Mocht ik die niet afkrijgen voor mijn vertrek. Toen ik dat vertelde aan SASOL kreeg ik een raar, vaag antwoord te horen. Ik mocht uiteindelijk maar voor 4 stoelen en 4 tafels hout inkopen. Erg jammer, want ik het mijn buddy’s gegund om na mijn vertrek nog wat werk te hebben. Kleine teleurstelling voor Bonface & Alex en voor mij ook een beetje.

In verslag 3 was te lezen dat ik eerst voor één desk en één stoel hout had ingekocht. Eerste wilde SASOL de twee meubels controleren, pas daarna mochten we meer hout inkopen. Toen SASOL de meubels had gecontroleerd, waren ze tevreden. Toen hebben we voor de overige drie tafels en stoelen hout ingekocht. Het was een mooie ervaring om het hout te kopen en om het daarna met een roestige vrachtwagen naar de school te laten transporteren.

In verslag vier was te lezen dat ik op een school de meubels maak. Genaamd Mulango Youth Polytechnic. Het was erg leuk om al die studenten te zien. Er hing een gezellige sfeer en het was een leuke werkomgeving. Op de school heb ik zelfs een Gambanaam gekregen. Gamba is een stam in Kenia. Ze spreken hier ook Gambataal. Ik heet hier nu Mutua Daan, klinkt lekker toch? Helaas sluiten alle scholen voor 5 weken omdat het regenseizoen is aangebroken. Ik heb vier weken op een school met 120 leerlingen gezeten. Toen de school was gesloten was het in het begin erg raar om te slapen op een school waar niemand meer was. Het was ook een beetje eenzaam, maar er was een klein voordeel dat de school dicht ging. We kregen de sleutels van de werkplaats en we hadden de werkplaats nu helemaal voor ons zelf. Er waren geen andere studenten die aan het werk waren. Bonface, Alex & ik konden in alle rust de desks en stoelen maken.

We hebben de afgelopen vijf weken hard gewerkt. En je kan zeggen dat het wat moois heeft opgeleverd. We hebben vier stoelen en vier desks afgekregen. Het klinkt misschien traag om in vijf weken maar 8 meubels af te krijgen. We hebben geen machines gebruikt en alles met de hand gedaan. Over het eindresultaat ben ik dus erg tevreden.

De safari. Tijdens Pasen ben ik met de andere Nederlandse studenten op safari gegaan. We zijn naar Tsavo West Nationaal Park gegaan. Het was een prachtige ervaring. Ongelooflijk om die schitterende natuur en de mooiste beesten te zien. Ik ga ze niet allemaal opnoemen, maar het zijn er veel, heel veel! Als er iemand ooit nog eens naar Kenia gaat, ga naar dit safaripark. De natuur is misschien nog wel mooier dan de beesten. Super dat ik dit nog heb kunnen zien! Kenia blijft toch het land van The Lion King. De paasdagen waren dus erg geslaagd!

Drie maanden Kenia zitten er bijna op. Ik begon met Bonface die niet goed Engels sprak. In het begin was dat erg lastig. De beter sprekende buddy Alex kreeg ik erbij. Dat was een goede zet. Daardoor spreekt Bonface nu beter Engels en we begrijpen elkaar beter. We begonnen met een onderzoek naar de prijzen van hout en we kochten bij de voordeligste houthandelaar het hout. Mijn designs waren goed en nu staan er gewoon acht prima meubels klaar voor gebruik. Ik ben trots op Bonface & Alex. Cultuurverschil was er zeker en af en toe was er een woordenwisseling, maar we hebben als team gewerkt en we zien elkaar nu als vrienden. Nogmaals, we hebben dit geflikt zonder enige hulp van machines! Ik kan er maar niet over ophouden! Haha. Stiekem ben ook wel een beetje trots op mezelf.

Ik wil de mensen die mij gesponsord hebben heel erg bedanken. Jullie hebben bijgedragen aan een topervaring en aan goede meubels die hard nodig waren. Ik hoop dat jullie mijn verslagen leuk vonden en dat het jullie duidelijk is geworden waar jullie bijdrage naar toe is gegaan.

Dit was een tijd om nooit te vergeten. Ik heb er met volle teugen van genoten. Volgende week vrijdag (4 mei) ben ik terug.

Groetjes,
Mutua Daan

Ex-change The Profit of Learning Veldpost 5 Daan Grimbergen

Na een aantal weken hard werken kunnen we jullie melden dat onze dam in recordtijd is afgerond! Ondanks dat we alsnog vertraging op konden lopen door het regenseizoen wat inmiddels al drie weken geleden beggonen is, hebben we geen problemen ondervonden de laatste periode.

Op zondag 1 april zijn we voor de laatste keer met de matatu (openbare bus) vertrokken richting Kyangu. Een ding wat wij in iedergeval niet gaan missen zijn de langdurige, hobbelige, stoffige, zweterigge en vooral vermoeiende mataturitten. De matatu is voor veel Kenianen de voornaamste manier van reizen. Het comfort is ver te zoeken in dit vervoersmiddel maar daar betaal je dan ook niet echt voor. Met het motto: ”the matatu is never full” wordt de matatu zo vol mogelijk met passagiers geladen waardoor er soms onveilige situaties ontstaan.

Zevende Werkweek

Zoals we al in de vorige veldpost hebben vermeld was de dam al bijna gereed. Ons reste alleen nog het pleisteren van de dam, het afwerken van het stortebed en het aanbrengen van de stortebedmuurtjes. Op maandag zijn we begonnen met het pleisterwerk van de dam. Als eerste heeft het een estetische waarde. Tweede en tergelijkertijd de belangrijkste reden is de duurzaamheid. Doordat de dam wordt afgewerkt kan het water niet in de voegen terecht komen waardoor deze niet uitsplijten. Dat is ook de reden dat alleen de kant waar het water tegen aankomt te staan en de bovenkant van de dam wordt gepleisterd. Het pleisterwerk bestaat uit 3 lagen. De methode van het aanbrengen van het pleisterwerk werkt iets anders dan in Nederland. Het wordt gedaan met gewone cementspecie die met de truffels tegen de muur aan wordt gegooid, het wordt er dus niet opgesmeerd.
De eerste 2 lagen zijn er voor bedoeld om de muur egaal te krijgen. De cementspecie voor deze lagen wordt gemengt met weinig water waardoor het mengsel redelijk droog is. Hierdoor blijft de cementspecie beter tegen de muur plakken. We hebben ook op maandag de stortebed muurtjes gezet. Deze muurtjes voorkomen dat het talud wordt afgekalft. Het water spettert niet op de grond maar wordt tegengehouden door de muurtjes. Deze dag hebben we tot 18.00 gewerkt waardoor we weer een dag waren ingelopen op onze planning. Hierdoor konden we dinsdag al gelijk beginnen het de laatste pleisterlaag van de dam. In de cementspecie die we daarvoor gebruiken zit redelijk veel water in. Hierdoor kan je met het stucen de muren zeer glad strijken. Deze dag hadden we de gehele voorkant en de bovenkant van spill-way afgerond. Daarbij hebben we de stortebed muurtjes nog afgewerkt. Woensdag was de laatste bouwdag. Op deze dag hebben wij (de studenten), buddy’s en instructors de bovenkant van de wings afgewerkt. De rest van de community heeft de bouwplaats opgeruimd en de overgebleven cementzakken afgevoerd naar het MPC office. In de middag hebben hebben we nog bezoek gekregen van de ‘’chief’’ (soort burgemeerster van het gebied) Dit kwam zeer goed uit, in de middag stonden namelijk ook de foto’s op de planning. De chief vondt het leuk om de foto’s maken. Onze dam was in een zeer korte periode gerealiseerd. Waardoor we het oude record hadden verbroken. Onze dam was gerealiseerd in 21 dagen en het oude record stond op 23 dagen. Een dag telt als er daadwerkelijk wordt gebouwd, als er dus een zak cement open gaat. Het graven van de geul en breken en verzamelen van stenen wordt hier dus niet mee gerekend. Na afloop van het werk is het nieuwe record nog even nagevierd!

Bijnamen

Maandag avond hebben wij onze Kamba namen gekregen. Thijs kreeg de toepasselijke naam ‘’Umau’’ gekregen wat opa betekent, verdere uitleg is niet nodig. Vincent heeft ‘’Kulu Kulu’’ gekregen wat hier een bekende zanger/entertainer is. Patrick heeft de bijnaam ‘’Obama’’ gekregen omdat hij het karakter en uiterlijk van president Obama had. En Bart heeft Mutemba gekregen wat sterke man betekent. Ook hebben wij onze buddy’s, instructors en kok Nederlandse namen gegeven. Alex heeft Arie Boomsma gekregen omdat hij altijd over een lekker ding heeft. Big bon kreeg Paul de Leeuw omdat hij een goede prater is en hij er op lijkt. onze buddy Simon hebben we ‘’Johan Deriksen’’ genoemd omdat hij het altijd beter weet. Onze buddy Bon-Bon hebben we de toepasselijke naam ‘’D’n Bear’’ gegeven omdat hij sterk is bijna niks zegt.

Paasweekend

Jaarlijks komen er veel toeristen speciaal naar Kenia om op safari te gaan. Omdat wij hier voor een lange periode zaten wilden ook dit land van deze kant leren kennen. Op goede vrijdag zijn we met alle 8 Nederlandse studenten die door Ex-Change zijn uitgezonden naar Kenia vetrokken richting het national-park Tsavo-West. Tegen 12 uur arriveerden we in het plekje Mitito Andei waar één van de ingangen van het park is. Na een stevige lunch reden we rond half 2 het park binnen voor onze eerste halve dag safari. Zaterdag hebben we een hele dag rondgereden en zondag een halve dag. Dit was zo ingedeeld omdat je per 24 uur betaald. Kort samengevat was deze trip echt de moeite waard. We hebben ten eerste kunnen genieten van vele dieren zoals olifanten, giraffen, buffalo’s, leeuwen, zebra’s, nijlpaarden, kleine hertjes, krokodillen, vele soorten apen en reptielen. De natuur is prachtig. Het landschap in dit park varïeerd van bergen tot kaal uitgestrekte vlaktes die weer met dichtgegroeide stukken in elkaar overlopen. Ook waren er mooie sporen in het landschap te zien van vulkanische activiteit. Het was een mooie beloning op het zeer harde werk van de afgelopen weken.

Afscheidfeest community

Dit was de laaste week dat we in Kyangu zaten en we veel mensen misschien wel voorgoed vaarwel moesten zeggen. We wilden de community belonen voor het harde werk dat zij de gehele periode hadden gedaan. Op maandag 9 april hebben we op de markt in Ikutha alle inkopen voor het feest gedaan. De 2 geiten voor de maaltijd waren bij SASOL besteld. Die dinsdag daarop hebben we een groot afscheidsfeest op het MPC office in Kiangu gegeven. Alle mensen van de community inclusief vrouw/man, stafleden van Sasol en andere Nederlandse studenten van Ex-Change hebben we hiervoor uitgenodigd.
Deze dag begon typisch Keniaans. Om 9.00 uur zou de feestdag van start gaan. Maar omdat er pas 2 communityleden aanwezig waren werd dit nog even uitgesteld. De aanwezigen hebben eerst de golfplaten die op onze cementopslagplek bevestigd waren teruggehaald naar het MPC Office. Bij terugkomst was er al ongeveer 50 man aanwezig. Vele vrouwen waren al druk bezig met het eten klaar te maken waardoor we gelijk aan konden schuiven voor de thee en chapati’s. Na de pauze waren wij de entertainers. Iedere student had zijn eigen spel die hij moest uitleggen en begeleiden. Niet iedereen deed mee met de spellen. De vrouwen deden het minste mee omdat zij druk bezig waren met de voorbereidingen voor de maaltijd. Als eerste zijn we begonnen met stoelendans. Vincent was de DJ. Een groep bestond uit 10 personen, we hebben daarom 3 groepen moeten maken. Vooral onze eigen Thijs was heel enthousiast waardoor hij als enigste met stoel achterover viel. Het tweede spel was trefbal met lef. Je zou verwachten dat dit niet zo heel moeilijk uit te leggen is bij 24 volwassenden… Na verschillende pogingen te hebben geprobeerd is het startsein toch gegeven en met succes! Tussen de spellen door kon iedereen een frisdrankje drinken. Het derde spel wat werd gespeeld was spijkerpoepen. Dit was ook zeer komisch om te zien. Het laatste spel was paaltjesvoetbal maar dan niet met palen maar met flessen. Helaas schopte Bart in de strijd om de eerste plek zijn eigen fles om waardoor er een Keniaan met de winst vandoor ging. Inmiddels was het al 3 uur s’middags en was het eten klaar. De chapati’s met rijst en soep smaakte bij iedereen zeer goed. Nadat iedereen zijn eten op had was het tijd voor de cadeaus. We hadden voor elk community lid cadeaus. In totaal 15 pakketjes bestaande uit kledingsstukken en 2,5 kg greengrams. De greengrams hebben we als motivatie gegeven. Met 1 kg green gram kunnen de mensen een heel zak oogsten. Zo’n zak is 10000 Keniaanse Schiling (+/-100,- Euro) waard. We hebben benadrukt via onze instructors dat deze greengrams bedoeld zijn als aanmoediging. We hopen hiermee dat de lokale bevolking winstgevendere landbouw gaat bedrijven.
Als laatste punt stonden de speeches gepland. Iedereen van de community, studenten, buddy’s, instructors, SASOL stafleden, en de Chief hebben hun woordje gedaan. Rond 6 uur werd deze dag officïeel beeïndigt. Na afloop was er nog wel de gelegenheid om gezellig zelfgebrouwen bier of een frisdrank te nuttigen.

Bezoek school

Op woensdag morgen 11 april hebben wij de primary school in Kiangu bezocht. Voor alle leerlingen hadden we een potlood, gum, pen, ballon en twee schriften weg te geven. In totaal zaten er 400 kinderen op deze basisschool. We zijn begonnen bij groep 1. Je kan merken dat de disipline bij scholen in Kenia hoog in het vaandel staat. Toen we binnen kwamen en onze instructor vroeg hoe het met ze ging antwoordden de kinderen in koor: We are fine, Thank you. And how are you? Terwijl de leraar de kinderen af ging moesten de kinderen tellen. Nummer 23 wist niet hoe hij het in het engels moest zeggen, daar werd hij opgewezen door middel van een klap in het gezicht. Na een ochtend op de school waren we klaar met het uitdelen van onze cadeaus. Op dat moment hadden de meeste kinderen pauze waardoor er ongeveer 200 kinderen met ballonnen om ons heen stonden. Hierdoor ontstond een vermakelijk scene waarin vooral Kulu-Kulu (Vincent) met eenvoudige dansjes samen met de kinderen vermaakte.

Afscheidsfeest compound

Op woensdagmiddag hebben we een klein feestje gehouden op onze compound. We hebben als laatste keer gezellig met zijn allen gegeten. Ook hebben wij, buddy’s, kok, en instructors een laatste woordje gedaan. Deze middag hebben wij ook een cadeau van onze begeleider Alex gekregen. Ieder kreeg een Keniaanse doek met een toepasselijk spreekwoord van hem die als rok gedragen wordt. We hebben ook onze cadeaus overhandigt aan onze vrienden. Aan de buddy’s en instructors hebben we een hamer, waterpas, meetlint gegeven. Aan onze kok hebben we 3 pannen gegeven. Daarbij hebben we iedereen nog wat kledingstukken en zonneoplaadapparaten cadeau gegeven. Iedereen was zeer dankbaar voor de cadeaus.

Bezoek instructors

Op donderdag hebben we een bezoek gebracht aan instructor Kyalo. Helaas was Patrick er niet bij, hij was namelijk ziek. We hadden gekozen om met motors op pad te gaan. Omdat het gebied waar hij woont met het openbaar vervoer niet toegangkelijk is. Daarnaast is een taxi huren is een stuk duurder. Kyalo woont heel primitief. Hij woont zelf in een klein huis omringt door hutten waar de rest van zijn familie woont. Het voedsel wat ze eten wordt voornamelijk door hun zelf geteeld. Het water wordt gehaald van een dam die SASOL zeven jaar geleden heeft geconstrueerd. Deze dag hebben we kennis gemaakt met een redelijk kleine familie voor Keniaanse begrippen. We werden verwelkomt met een maaltijd bestaande uit rijst met kip. De familie was zeer blij met onze komst, we werden zeer gastvrij ontvangen.

Op zaterdag hebben we een bezoek gebracht aan onze andere instructor Alex. Zijn familie woont dichtbij Kitui waar de grond een stuk vruchtbaarder is dan in de regio rond Kiangu. Dit is een hele grote familie die over redelijk veel grond beschikt en op een andere manier de landbouw bedrijft dan andere boeren. Alex heeft vroeger bij het Ministerie van landbouw gewerkt, hierdoor beschikt hij over veel kennis van landbouw. De familie maakt van deze kennis gebruik door bijvoorbeeld terrassen aan te leggen om het water beter op te vangen. Ook maken ze niet alleen gebruik van Keniaanse koeien maar ook van Nederlandse Friesche koeien. Een Keniaanse koe kost hier rond de 20000 Keniaanse Shiling (+/- 200,- Euro), een Friesche koe kost ca. 50000 Keniaanse Shiling (+/- 500,- Euro) Een Keniaanse koe geeft op een dag gemiddeld 1,5l melk, een Nederlandse koe kan daarin tegen met deze klimaatomstandigheden gemiddeld 30l op een dag geven. Veel boeren gebruiken de Keniaanse koeien om het land mee te verbouwen, dat is niet mogelijk met de Nederlandse koe. Melk is heel schaars in dit land en dus makkelijk verkoopbaar. Veel boeren durven het risico niet te nemen om een Nederlandse melk koe aan te schaffen. De koe zou bijvoorbeeld na een half jaar dood kunnen gaan. Deze familie durft zulke risico’s wel te nemen waardoor ze er toch een stuk beter voor staan dan andere Keniaanse familie’s.
Ook hier werden we heel gastvrij verwelkomt. Het was mooi om te zien hoe mensen waarmee je een hechte band heb gekregen leven. We kunnen merken dat heel veel familie’s ons dankbaar zijn dat wij de uitdaging aan zijn gegaan om het Keniaanse volk te helpen met een betere watervoorziening.

Planning en voortgang

Het kan niet vaak genoeg gezegt worden, de dam is af! De afgelopen periode hebben we u op de hoogte gehouden van onze werkzaamheden rondom Kyangu. Zoals u al heeft kunnen lezen hebben wij dit uitbundig gevierd met de community en andere personen waar wij een hechte band mee hebben gehad. De volgende twee weken gaan wij op het kantoor van SASOL in Kitui aan een final report werken. Dit wordt een verslag waar we het gehele project gaan samenvatten en hieruit conclusies uit gaan trekken. Zo gaan we bijvoorbeeld omschrijven hoe de communicatie was, kosten, technische aspecten etc. Nadat we het final report hebben afgerond rest ons nog 1 kleine week in Kenia. In deze week hopen we nog het project Maito van Sasol te gaan bezoeken. Het idee van dit project is hetzelfde als van MPC South. Door de aanleg van verschillende dammen ontstaan er plekken waar water vandaan kan worden gehaald. Vervolgens geeft Sasol de boeren trainingen hoe deze mensen op een effectieve manier hun gewassen kunnen verbouwen. Ook krijgen ze trainingen om met handelaren te kunnen ondernemen. Het project bij Maito is al enkele jaren in gebruik daarom willen wij dit gaan bezoeken. Daarnaast hopen we nog wat meer van het land te gaan zien. De laatste week willen we met alle Nederlandse studenten van Ex-Change naar Mombasa gaan.

Beleving

Als eerste kunnen we concluderen dat we zeer blij zijn dat we de dam binnen onze periode hebben afgerond! Het is erg jammer dat we al afscheid hebben moeten nemen van de community, kok en onze begeleiders. Het was echt een prachtige tijd. Het bezoeken van onze begeleiders was bijzonder om mee te maken. We hebben nu een goed beeld hoe deze mensen hier in Kenia leven. Ook de safari was zeer mooi, dan merk je pas hoe volgebouwd Nederland eigenlijk is. We zitten hier nu al bijna 10 weken. De tijd is echt super hard gegaan. We vinden het allemaal wel jammer dat we over ruim 2 weken al weer terug zijn in Nederland. Dan moeten we van iedereen afscheid nemen, buddy’s, vrienden en SASOL stafleden.

Groet

Dit was alweer de laatste veldpost in Kenia. We hopen iedereen met onze verhalen voldoende te hebben geïnformeerd. We danken nogmaals alle sponsors en particulieren voor het mogelijk maken van de realisatie van deze dam. Ook danken we iedereen die ons heeft gemotiveerd om naar Kenia te gaan en die ons hier heeft gesteund. Als we ongeveer 2 weken terug zijn in Nederland schrijven we onze laatste post. Hier gaan we onze verwachtingen vergelijken met onze uiteindelijke conclusies. Daarbij kijken we terug op deze top tijd.

Ex-change The Profit of Learning Veldpost 4 | Dam afgebouwd in recordtijd!

Het vorige weekend in Kitui was weer zeer kort. Na onze inkopen zijn we weer vertrokken  naar Kyangu. We wisten inmiddels dat de regen geen grote schade meer toe kon brengen aan de bouw van de dam maar we waren nog niet 100% veilig dus we moesten de afgelopen periode hard werken en hopen dat we de regen voor zouden kunnen blijven.
In Kitui zijn we nog wel naar Nzambani-Rock geweest waar we een geweldig uitzicht hadden over de omgeving. Op dit tripje hebben we ook onze buddy’s meegenomen en deze vonden dit een hele mooie ervaring.

Vijfde Werkweek

Deze week zijn we begonnen met het bouwen van de muur van de Spillway. De Spillway-muur is bedoeld om de rivierbedding met slib op te hogen om meer grondwater vast te kunnen houden. Deze muur is bij onze dam gemiddeld  1,2 meter hoog. Het bouwen van de Spillway begint eerst met het opmetselen van een stenen kist die bestaat uit twee muurtjes. Tussen deze muurtjes vullen we de ruimte op met cement en stenen.
Het bouwen van de Spillway gebeurt in lagen omdat de muurtjes hoog opgebouwd kunnen worden.
Het metselen met natuursteen is iets wat wij in het begin heel erg hebben moeten leren. Het moeilijke is dat elke steen een andere vorm heeft en alles behalve recht is. Bij het metselen moet je daarbij rekening houden dat je de muur zo bouwt dat je laag boven op kan bouwen.
Op maandag zijn we gestart met de bouw waarna we op dinsdag konden vullen. Dit ritme herhaalde zich ook op woensdag en donderdag. Op de laatste dag ronde we de bouw van de Spillway af. Op vrijdag zijn we begonnen met het bouwen van de Wing-Walls.

Weekend in Kyangu

In het laatste weekend in Kyangu hebben we niet veel gedaan op de huishoudelijke taken na die moeten gebeuren. De plannen die we hadden gemaakt om een voettochtje te maken naar Ikuta hebben we maar afgeblazen omdat het heel warm was. Ondanks dat we al in het regenseizoen zitten is er nog geen teken van het “vroeg” verwachte regenseizoen.  Dit is voor de dam erg gunstig maar voor de lokale bevolking minder omdat water steeds schaarser wordt.

Zesde werkweek

Vorige week hadden we de Spill-way muur  afgerond waardoor we deze week verder gegaan zijn met de Wing-Walls.
In het regenseizoen valt er veel regen  daardoor moet de rivier in een korte tijd veel water afvoeren. Het is onmogelijk en ongewenst om al het water achter de dam vast te houden. Het overtollige water valt over de Spill-Way muur.  De Wing-walls dienen om uitspoeling van de rivierbedding te voorkomen. De hoogte van de Wing-Walls zijn berekend met de hoogst verwachte waterstand en de afvoer van de rivier. Dit resulteert simpel gezegd in dat de hoogte van de Wing-walls het hoogste waterpeil inclusief veiligheidsfactor plus de hoogte van de Spill-way muur is.
Op maandag kregen we op de Dam-Site bezoek van de CEO van SASOL Mutinda en van Robert. Robert is een medewerker van de RAIN-Foundation. Dit is een stichting die zich bezig houd met het steunen van organisaties die projecten doen in het vasthouden van regen water. Een van de methodes is de toepassing van een Sand-Storagedam.  Deze organisatie werkt al geruime tijd samen met SASOL, ze hebben onder andere de Sand-storagedammen geïntroduceerd in Ethiopië. Zo hebben ze met verschillende organisaties een Sand-Dam manual opgesteld. Met deze methode hopen ze dat meer organisaties deze manier van water vast houden gaan toepassen. De manual is te vinden op www.sanddam.org
De gehele week zijn we bezig geweest met het bouwen van de Wing-walls, op Donderdag hebben we beide Wings afgerond. Het moeilijke van het bouwen van de Wings is dat je op het einde boven je eigen lengte staat te werken waardoor het werk langzamer verloopt.
Op vrijdag zijn we voor het weekend naar Kitui vertrokken waar we de planning voor de komende periode hebben gemaakt.

Planning en voortgang

De afgelopen periode hebben we precies onze planning nageleefd, 4 dagen voor het bouwen van de Spillway en 5 dagen voor het bouwen van de beide Wings. Doordat de het bouwen zo goed als afgerond is rest ons alleen de afwerking van de dam en het stortebed.
De afwerking van de dam bestaat uit het pleisteren van de dam en het aanbrengen van de Stamp met onze namen, onze buddy’s en de begeleiders erop. De afwerking van het stortebed rest ons nog het bouwen van de Security-walls. De Security-walls dienen ervoor om de uitspoeling van de oevers te voorkomen.  Deze werkzaamheden gaan ongeveer 4 dagen duren.
Komend weekend is het paasweekend waardoor we op goede vrijdag en 2^e paasdag vrij hebben.
Na dit weekend staat er een afsluitend feestje met de community gepland en zullen we afscheid nemen van iedereen op het project.

Community

Doordat we ons deze weken met het bouwen van de dam bezig hebben gehouden konden we niet heel de community bij de dam gebruiken daardoor moesten de meeste mensen de hele dag stenen gaan verzamelen. Zelfs als ze elke dag stenen moesten verzamelen bleef de community naar onze mening goed gemotiveerd waardoor het bouwen zelf ook vlot door kon gaan. Dat de community zo hard is blijven werken heeft ons werk een stukje makkelijker gemaakt waarvoor we ze heel dankbaar zijn.
De communicatie met de bevolking verloopt nog steeds niet vlekkeloos maar ondanks dit kunnen we tijdens het werk veel met ze lachen. Dit komt de werksfeer heel erg ten goede waardoor iedereen erg gemotiveerd is. En het maakt ons verblijf in Kenia naast heel leerzaam ook heel erg plezierig.

Beleving

We hebben het nog steeds heel erg naar ons zin in Kenia. Vooral doordat we heel de dag met veel plezier werken maakt het dat de tijd die we hier al zijn heel erg mooi is geweest. Ook gaan we de komende periode waarschijnlijk meer van de cultuur zien omdat er op het project nu wat minder tijdsdruk zit. In het vorige weekend in Kitui zijn we al naar Nzambani Rock geweest en op deze rots krijg je een goed beeld hoe mooi dit land wel niet is. Ook de natuur in de omgeving van Kyangu is zeer mooi en het is altijd weer leuk om nieuwe dieren te ontdekken.  Zo stonden we voor een verrassing toen de watertank op de dam site bijna leeg was. Hier zaten ineens 5 vissen in. Deze vissen zijn waarschijnlijk meegekomen in jerrycans die elke dag gebracht werden voor het mengen van het cement. Omdat we de vissen niet wilden laten uitdrogen hebben we ze meegenomen naar onze compound. Hopelijk overleven ze het en worden ze nog iets dikker dan kunnen we ze laten klaarmaken op het feest.

Groet

We merken nu echt dat ons werk loont. En van vele horen we hoe er met ons meegeleefd wordt in Nederland. We hopen jullie met onze veldposten goed op te hoogte te houden van de voortgang van ons project en hoe wij Kenia ervaren. We zijn inmiddels al over de helft van ons verblijf hier dus de tijd begint te korten. Maar we hopen in deze periode nog veel mee te maken en dit aan jullie te kunnen berichten.
Ook willen we jullie heel erg bedanken voor de positieve reacties die we ontvangen. Dit is nog steeds een grote steun in de rug om op deze voet door te gaan.

Ex-change The Profit of Learning Veldpost 3 Waterbouw

Huidige stageteams komen goed op gang

Acht Nederlandse studenten zijn inmiddels ruim vier weken bezig met hun zes lokale studiegenoten en beginnen hun draai goed te vinden. Ze werken aan projecten voor Waterbouw, ICT, Handel/Marketing en Meubelmaken. Kijk voor hun ervaringen bij veldpost. Daar vind je ook een link naar de eigen sites. De foto’s en persoonlijke verhalen spreken boekdelen.

Meld je ook aan voor een superstage in Kenia!

De inschrijving voor stage of afstudeerprojecten in Kenia staat weer open. Je kunt jezelf of je vriend(in) aanmelden voor een onvergetelijke en zinvolle stage of afstudeerplaats. Voor het veldwerk in het najaar kun je op onze website aanmelden tot 1 juni aanstaande. Er zijn 13 vacatures voor MBO, HBO en WO studenten, deze zijn te vinden bij het kopje stages.

Promotie en voorlichtingsbijeenkomsten

De vacatures zijn uitgezet bij MBO en HBO instellingen die al vaker hebben meegedaan aan het Ex-change programma. Een aantal scholen worden persoonlijk bezocht. Studenten kunnen op vrijdagmiddag 23 maart, 20 april of 18 mei een voorlichtingsbijeenkomst bijwonen in Amersfoort. Stuur een mailtje indien je interesse hebt om hieraan deel te nemen.

Werkbezoek Kenia

Het werkbezoek van Henk Haring en Adriaan Vrienten aan partnerorganisatie SASOL in Kenia is goed geslaagd. Met Mutinda Munguti, directeur SASOL, en Roselyne Mwende, programma manager SASOL Ex-change, werd een meerjaren ontwikkelingsplan voor 2013 – 2015 uitgewerkt. Ook werden procedures voor contracten, budgetten, rapportages, veiligheid en communicatie vastgesteld.  Verder is met alle studenten gesproken over hun lopende projecten en waar mogelijk bijgedragen aan aanpassingen en oplossingen.

Sponsors en fondsenwerving

Om Ex-change weer goed draaiende te krijgen zijn naast deelnemende studenten ook extra fondsen en sponsors nodig. We praten met bedrijven die de huidige teams sponsoren over mogelijke voortzetting van hun steun. Ook wordt contact gelegd met bedrijven die in het verleden vaker een stageteam hebben gesponsord. Verder probeert een subsidioloog via zijn contacten en ervaringen een structurele bijdrage aan het Ex-change programma op te zetten. Mocht je ook een gouden tip hebben voor Ex-change dan horen we dat graag van je!

Bestuur Ex-change

Op vrijdag 6 april komt het bestuur van Ex-change weer bij elkaar. Naast diverse organisatorische vraagstukken wordt het meerjarenplan SASOL Kenia 2013 – 2015 besproken. Het bestuur is actief betrokken bij het zoeken naar meer structurele deelname van onderwijsinstellingen aan het stageprogramma en meer structurele financiering en fondsenwerving.

Ex-change The Profit of Learning Nieuwsupdate Maart 2012

Goededag beste mensen!

Verslag 4 is een feit. Volgens mij heeft iedereen hier weer met smart op zitten wachten!

Nou… hier is ze.

Ik ben inmiddels begonnen met de meubels. Ik zit op een prachtige school, genaamd Mulango Youth Polytechnics in het plaatsje Mulango. Het is een technische school waar veel praktijk wordt gegeven. Het speciale van deze school is dat de leerlingen op de school slapen. Ik heb een klein huisje met een mooi uizicht op de slaapzaal van de dames. Als ik dus lekker voor mijn huisje zit te chillen, zie ik de ene na de andere mooie Keniaan voorbij lopen. Op de school hangt een leuke sfeer. Tussen de middag wordt er gezongen en twee keer in de week gaan ze volley of voetballen.

Het project. Ik ben erg blij dat ik eindelijk ‘echt’ ben begonnen. Toen ik op de school begon, nu zo’n twee weken geleden, schrok ik wel van alle gereedschappen hier. Er staan drie machines die ik heel handig kan gebruiken, maar die zijn allemaal kapot. Helaas wil de organisatie(SASOL) niet meewerken aan eventuele reparatie. Ze hoeven de machines niet alleen voor mij te laten maken, maar ook voor de toekomst. De andere leerlingen leren nu niet met machines omgaan. Erg jammer dus. Bonface, Alex en ik moeten dus alles met de hand doen. Het is soms frustrerend aangezien het meer tijd kost en je bent veel sneller moe aangezien het altijd 30 graden is. Je kunt zeggen dat het weer een uitdaging is, maar soms zou je wel even met de luxe machines in Nederland willen werken. We vorderen wel, maar het zal erg krap worden om de desks en stoelen af te krijgen, aangezien ik al wat vertraging heb opgelopen. Ik zit nu nog zes weken in Kenia, waarvan ik er ongeveer vier ga werken. De laatste twee weken zal ik een rapport gaan maken en misschien ga ik nog safaripark bezoeken. Dat moet je namelijk wel gezien hebben als je in Kenia bent geweest, toch?

Mocht ik de vijf stoelen en vijf desks nou niet afkrijgen, dan ga ik de klus aan mijn twee buddy’s overlaten. Het is natuurlijk nog niet zover, maar ik heb het volste vertrouwen dat ze de meubels ook met z’n tweeën kunnen afkrijgen. De laatste twee weken zie je ook dat ik niet hun alleen dingen leer, ze leren mij ook nieuwe dingen en zo krijg een mooie band met elkaar. We gaan de komende weken weer hard aan werk het zodat we de tien meubels afkrijgen.

Ook in de weekenden blijven we leuke dingen doen. Afgelopen weekend heb ik met twee maten op een rots geslapen. Prachtig om onder de sterrenhemel in slaap te vallen. Gelukkig geen slangen of schorpioenen tegengekomen. Het slapen was erg hard, maar leuk om gedaan te hebben.

Dit was weer even een update uit Mulango, Kenia.

De foto’s komen later! Ik zal jullie laten weten als ze te zien zijn.

Groetjes Daan

Ex-change The Profit of Learning Veldpost 4 Daan Grimbergen – Meubelmaker

Voor miljoenen mensen op de wereld  zijn veel basisvoorzieningen niet vanzelfsprekend. Met een minimale inspanning kunnen wij samen zoveel. Daarom wil ik mijn stage combineren met vrijwilligerswerk in een ontwikkelingsland.

MIJN TWEEDE VELDPOST
Ik zit inmiddels alweer een maand in Kenia en hoewel ik bijna dagelijks mijn dagboek bij houd op www.rickjo.com wordt het nu wel eens tijd voor mijn 1e echte veldpost uit Kenia.
Het is alweer enkele weken geleden maar op de laatste avond in Nederland was er plotseling een afscheidsfeestje georganiseerd waarvoor ik iedereen wil bedanken.

Hoewel ik had verwacht dat de cultuurshock groot zou zijn viel het eigenlijk allemaal wel mee. Er zijn natuurlijk wel veel cultuurverschillen maar je went er snel aan. Vooral het klimaat went snel. Wij verblijven in een huisje op het compound van Sasol in Kitui. Voor Keniase begrippen is dit best wel een luxe. Vooral de eerste dagen zijn we goed opgevangen door onze twinning studenten of “buddy’s” die samen met ons de omgeving hebben verkend en ons wegwijs hebben gemaakt in Kitui.

Het grootste deel van mij stage zal ik doorbrengen op het ICT-centrum van Sasol. Voor één van de onderdelen van onze opdracht moeten we een marktonderzoek doen en hebben we de eerste week veel gereisd en samen met onze buddy James diverse shops bezocht en vragenlijsten ingevuld. Helaas heb ik al meteen de 1e week problemen met mijn laptop gekregen waardoor ik nu afhankelijk ben van de computers op het ICT centrum en mijn IPad waarvoor ik inmiddels een Safaricom internet abonnement voor heb afgesloten. Door het ontbreken van een normaal toetsenbord wordt het wel moeilijker om frequent een veldpost te maken. Nog een extra hindernis is dat erg vaak de stroom uitvalt op het ICT centrum. Zonder stroom kun je echt niets meer en het komt vaak voor dat onze (werk-)dag al na een uurtje voorbij is. Desondanks is het ons gelukt om op schema te blijven. Op het moment zijn we bezig met het maken van lesboeken voor de computerlessen op het traingscenter.
De vakken zijn:
•    Computer introductie
•    MS Word
•    MS Excel
•    MS Acces
•    MS Powerpoint
•    Internet & e-mail

Diegene die mij goed kennen hadden verwacht dat ik wel moeite zou hebben met het eten hier in Kenia. Maar niets is minder waar, ik leer hier veel nieuwe gerechten kennen zoals Ugali, Green Grams en Githeri. Het koken gaat ons ook goed af, het makkelijkste om te maken is spaghetti en gebakken aardappelen maar zelfs een stampotje stond ook een keer op het menu. In het weekend vermaken we ons prima in een hotel hier in de buurt waar we gebruik mogen maken van het zwembad. Eens in de 2 weken komen de “waterbouw” jongens voor 2 dagen terug naar Kitui om inkopen te doen. Op een van die dagen gaan we met zijn allen naar restaurant Bavaria waar westers eten te vinden is zoals pizza, friet en hamburgers. Het is alleen jammer dat het Bavaria bier altijd op is, maar er worden uiteraard wel veel Tuskers (Keniase biertjes) gedronken.
Inmiddels hebben we ook de 1e tropische regenbuien gehad. Je kan dit vergelijken met een zware regenbui in Nederland maar dan 3x zo erg. Voordeel is wel dat je even lekker buiten kan douchen.
Tot hier mijn 2e veldpost. Op www.rickjo.com houd ik een dagboek bij en ik probeer echt elke dag deze bij te houden.
Groetjes uit KITUI
RICK DE JONG

Ex-change The Profit of Learning Veldpost 2 ICT Rick de Jong

Ons project

We zitten nu een maand in Kenia, waarvan we nu twee weken echt gewerkt hebben. Het lijkt misschien wel weinig, maar ik heb het gevoel alsof we al veel langer bezig zijn. De eerste week waren we bezig met oriënteren en gewend raken aan Kenia. We hebben Kitui leren kennen en geleerd waar we goed kunnen eten en waar de Naivas, de supermarkt, is. De tweede week hebben we SASOL en het ICC beter leren kennen. Toen is ons de opdracht uitgelegd. De derde week zijn we echt begonnen met de opdracht.

We zijn begonnen met een ICT Market survey waarbij we in Kitui en twee omgelegen stadjes alle ICT winkeltjes afgingen om een lijst met vragen te stellen. Met de market survey wilt SASOL, de partner organisatie van Ex-Change in Kenia, informatie krijgen over wat er allemaal op ICT gebied wordt aangeboden in Kitui en er omheen. In Nederland kan je makkelijk de sites opzoeken van alle winkels die er in een stad zijn en zo gericht naar alle winkels toe gaan, maar in Kenia hebben erg weinig bedrijven een website. Dus wij hebben gewoon moeten rondlopen en alle ICT zaken binnen gelopen.

De afgelopen drie weken zijn we bezig geweest met het training materiaal aan het schrijven voor het ICT trainings centrum van SASOL. We hebben met z’n vieren, Rick, onze buddies James en Damaris, en ik, boekjes geschreven over Introduction to Computers, MS Word, MS Excel, MS Acces, MS Powerpoint en Internet.

De komende zes weken gaan we ons nog bezig houden met programmeren (aangezien Silvan de enige programmeur is gaat hij zich daar mee vooral bezighouden), drie scholen bezoeken, en reclame maken voor het ICC.

Rick de Jong en Silvan Herrema

Nooit meer klagen over de NS of over Connexion

Nooit meer. Na een uur in een Matatu gezeten hebben we niks anders dan lof voor de NS en de bus. Al vriest het 20 graden en moet je drie uur op een trein wachten, je weet dat er een trein komt, en het is geregeld. Het openbaar vervoer in Kenia is echt anders. De bus gaat pas rijden als ie helemaal vol zit. Helemaal. Tot er minstens vier mensen moeten staan. Dan gaat ie pas weg. En het is geen bus, maar meer een omgebouwde vrachtwagen waarin je als vee zit opgepropt.

In zo’n matatu merk je al gauw wat een van Kenia’s grootste problemen is. Niet het water, eten of armoede, maar de infrastructuur. De meeste van de wegen zijn onverhard en erg hobbelig. Met een goede infrastructuur zou Kenia veel meer kunnen exporteren zoals bijvoorbeeld hun heerlijke Afrikaanse mango’s die je overal ziet groeien.

Als je echt pech/mazzel hebt zit de matatu  helemaal vol, en moet/mag je boven op zitten. Ik heb het zelf nog nooit gedaan, maar het lijkt me wel vet.

De mensen zijn geweldig

Serieus. De meeste mensen die we tegenkomen zijn ongelofelijk aardig. Met Jorden heb ik twee weken geleden een berg beklommen en een aantal boeren gaven ons gewoon Afrikaanse mango’s mee. Er zijn natuurlijk ook minder plezante mensen, bijvoorbeeld de motor mannen en veel taxi chauffeurs. Zij zijn vaak erg opdringerig en brutaal. De mensen die helemaal geweldig zijn dat zijn onze buurmeisjes. De een woont schuin achter ons en de ander naast ons. Allebei Keniaanse studenten die vakantie hebben, en ze vinden het leuk om voor ons te koken. Ze koken voor ons voor de lol. Wij hoeven niet eens zelf te koken!

De kinderen zijn een heel ander verhaal. Elke keer als we langs een school lopen, alle kinderen zwaaien naar ons en vragen “How are you?”. Dat is volgens mij het eerste wat ze op school leren en ik denk dat het een soort begroeting is, want als je aan hun vraagt “How are you?” hebben ze geen idee wat ze moeten doen.

Ex-change The Profit of Learning Veldpost 2 ICT team

Een stapje terug

Welkom bij mijn derde verslag, je hebt natuurlijk van dag tot dag in spanning gewacht tot dit moment, en nu is het daar!!
Mijn excuses voor het wachten, ik heb het simpelweg erg druk gehad.

Interne analyse compleet
Sinds mijn laatste reisverslag over tussenhandelaren en Mombasa zijn er 4 weken verstreken. Twee weken daarvan zijn besteed aan het bezoeken van nog eens 4 FSG’s, waarmee alle 8 actieve groepen bezocht zijn. Deze informatie is in een interne analyse met ondersteunend onderzoeksrapport samengevat; een luttele 60 pagina’s waarin de huidige situatie met alle relevante verbeterpunten staat beschreven.

Misinterpretatie
Mijn conclusie gaat op voor de gehele boeren populatie: De enige manier om echt winstgevender te werk te gaan, is de toepassing van een nieuw verkoopkanaal. In mijn vorige verslag voorspelde ik als eindproduct een Salesplan met nieuwe potentiële eindconsumenten. Nader onderzoek van de verkoopkanalen wijst echter uit dat het vinden van een nieuwe, lokale markt zo eenvoudig niet is. Ik ben op het verkeerde been gezet door ‘experts’ van de ministry of agriculture, die statistieken leverden welke insinueerden dat 65% van de Green Grams lokaal geconsumeerd zouden worden. In eerste instantie vertrouwde ik deze autoriteit, maar kwalitatief veldonderzoek wijst uit dat de lokale consumptie miniem is. Uiteindelijk heb ik 3 verschillende ambtenaren benaderd om informatie te winnen. Zij hebben mij allen gegarandeerd dat ze de informatie hadden, maar hebben me vervolgens een voor een ontweken om uiteindelijk foutieve, onvolledige informatie te geven. Het probleem is dat de informatie simpelweg niet bestaat, en dit is weer typisch voor de Keniaanse cultuur. Ze durven niet te zeggen niet waar het op staat en pretenderen je te willen helpen, maar ze liegen of verstoppen zich vervolgens als ze geen andere uitweg vinden.
Mijn uitdaging blijft om zo flexibel en geduldig mogelijk te blijven, niet teveel van anderen en mijzelf te verlangen, en te allen tijde open te staan voor culturele verschillen, deze te begrijpen om er op te kunnen anticiperen.

Realiteit
De realiteit is dat het merendeel van de green Grams via Mombasa naar export markten gaat, op de tweede plaats komen Nairobi en Mombasa, en het overschot wordt lokaal verkocht aan instituties zoals middelbare scholen, ziekenhuizen en hotels. De vraag van deze laatste partij is te gering om te voldoen aan het productie aanbod van de boeren, dus dient de markt eerst nader onderzocht te worden, met veldonderzoek.
Nog meer veldonderzoek
Aangezien ik niet uit kan gaan van statistieken, zal ik de realiteit moeten onderzoeken d.m.v. kwalitatief onderzoek, ditmaal onder alle betrokken partijen in het productie en verkoopproces. Zo bezocht ik groothandels (Green Gram merken) in Kitui central, de retailers zoals supermarkten, Seed companies en Agrovets die respectievelijk zaadjes en chemicaliën verschaffen. Dit om een totaalpaatje te schetsen van de gehele value chain.
De brokers blijven de bottleneck, daarom heb ik hen de afgelopen week bezocht.

Collectors
De eerste brokers noem ik collectors, zij verzamelen de Green Grams bij de boeren en brengen deze naar hun pimp. Uiteraard ben ik undercover gegaan met als dekmantel mijn alter ego Hibbidy Jibbidy van de Kitui University die een export plan schrijft. Eerst hebben we deze collectors geobserveerd, en twee conclusies getrokken.
1. Ze buiten de boeren inderdaad uit; hun weegschalen geven wat anders aan dan die van de boeren of ze betalen een lagere prijs dan afgesproken.
2. Hun toegevoegde waarde is lachwekkend: ze stoppen de Green Grams in een grotere zak en brengen deze naar de baas. Toch verdienen zij een aardig zakcentje van rond de 3.000 Ksh per dag gemiddeld. Van iedere kilo Green Grams ontvangen zij zelf 3 Keniaanse Shilling, dit tikt wel aan als je er per dag 1.000 ophaalt.

Transporters
De opperbaas van deze collectors is de transporter. Alle Green Grams worden naar hem gebracht, hij laadt de zakken van 90 kg in een grote truck en brengt deze naar Mombasa. Deze transporters voegen een cruciale waarde toe die de boeren niet over kunnen nemen, aangezien zij geen trucks bezitten en de market demand toch echt in Mombasa is. Bovendien zijn zij nog niet de grootste smeerlappen, het lijkt erop dat ook zij uit worden gebuit door de exporters in Mombasa.

Exporters
Dit zijn de brokers in Mombasa die de Green Grams vanuit de haven exporteren, voornamelijk naar India maar ook Saoedi Arabië. Volgens de transporters zijn dit voornamelijk rijke Arabieren en Indiërs die zeer geheimzinnig te werk gaan. Naar eigen zeggen schijnen zij de transporters niet te willen informeren over de verkoopprijs, en zijn ze onbetrouwbaar in hun afspraken. Met een monopolypositie domineren zij de markt, zonder dat de overheid ingrijpt. Zelf heb ik een mysterieuze Indiër aan de lijn gehad die duidelijk weinig behoefte had om zijn kaarten open op tafel te leggen. Het probleem hier is dat deze issues niet beïnvloedbaar zijn voor Sasol, dit is een puur politieke kwestie.

Van productiemedewerker naar serviceverlener
Momenteel worden de boeren uitgebuit omdat ze zelf qua verkopen in principe niets kunnen. Daarom onderzoek ik onder deze 3 niveaus die dan weer in verschillende markten werkzaam zijn, wat de boeren zelf kunnen doen en waar de meeste potentie ligt. Zo zouden ze gemakkelijk de takken van de eerste tussenhandel – de collector – over kunnen nemen. Ik onderzoek nu voor iedere FSG hoe de brokers te werk gaan, en wat de mogelijkheden zijn.
Vanzelfsprekend moeten de groepen eerst gereorganiseerd worden om als een selling unit te werken. De eerste stap is een ledengroei; individuele boeren moeten hen versterken. Daarnaast moeten zij in staat zijn om de taken van de tussenhandelaren over te nemen. De boerengroepen hebben een grote kloof te overbruggen: van productiemedewerker naar serviceverlener. Dit is realiseerbaar met de juiste hiërarchische structuur en rolverdeling; een executive committee die als selling unit functioneert en analfabetische boeren die lekker kunnen blijven harken.

Macro analyse
Na vier weken in het veld heb ik de een week gewijd aan het documenteren van deskresearch (jawel, als een bolleboos met een spreekwoordelijk brilletje op achter een laptop). Op macro niveau wordt de gehele markt geanalyseerd. Ik onderzoek facts and figures m.b.t. marktgroei, seizoen gevoeligheid, conjunctuur etc. Daarnaast hanteer ik het DESTEP model om Demografische, Economische, Sociaal culturele, Technologische, Ecologische en Politiek-juridische trends relevant voor Green Grams in Lower Yatta te onderzoeken. Uit deze trend vloeien kansen en bedreigingen waarop ingespeeld dient te worden.
Augustine Kioko Kamama, welke Agriculture heeft gestudeerd, heeft zich goed verdiept in nieuwe landbouwtechnieken voor een optimale productie, een efficiëntere omgang met water en preventieve maatregelen tegen bacteriën. Door het toepassen van bijvoorbeeld Zai pits, kuiltjes van bepaalde afmetingen die in de aarde worden gegraven, wordt regenval optimaal vastgehouden waardoor uitdroging van de productie wordt vermeden. Dergelijke simpele technieken worden gek genoeg nauwelijks toegepast, onvoorstelbaar voor jou als Nederlander.
Op sociaal cultureel niveau vormen urbanisatie en een negatieve houding t.o.v. landbouw onder de jeugd bijvoorbeeld bedreigingen voor de Green Gram boeren.
Op politiek juridisch niveau vind je semi-governmental organisations zoals de Export Promotion Council die handel tussen leveranciers en exporters faciliteert en marktinformatie verschaft. Zo zouden de exporters lid worden van de EPC, zodat deze afspraken maakt tussen transporter en exporter met vaste prijen en vaste kwantiteiten Green Grams. Daarnaast heb je het Nederlandse Green Farming welke hun landbouw kennis overbrengen in Kenia en Ethiopië in de vorm van trainingen in Nairobi.

Nairobi
In Nairobi heb ik afgelopen weekend veldonderzoek gedaan – ook zwaar relevant – naar bierkwaliteit en de psychologie van het nachtleven. Dit met ondersteuning van mijn huisgenoten Daan, Silvan en Rick. Nairobi is een exceptioneel lelijke stad die niet aan het authentieke, pittoreske Mombasa kan tippen. Nairobi is binnen een eeuw uit de grond gestampt toen de spoorlijn van Uganda naar Tanzania werd gelegd, de stad functioneerde als tussenstation. Nu wonen er bijna 4 miljoen mensen met de tevergeefse hoop op een beter bestaan, en alle gevolgen van dien – ontelbare sloppenwijken, een chaotische infrastructuur en veel criminaliteit. Daarnaast is het de grootste stad van Oost Afrika waar internationale organisaties zoals de Verenigde Naties bijeenkomen voor een theekransje.
Hier hebben we onze Afrikaanse danspasjes geoefend, veel leuke mensen ontmoet en de Ngong Hills beklommen. Vanaf deze 2.5 Km hoge berg zie je aan de ene kant de skyscrapers van Nairobi, en aan de andere kant de Rift Vally. Dit is een 6000km lange scheur in de aardkorst met een diepte tot 1.5 km die vanaf de dode zee tot in Mozambique loopt. Onderweg hiernaartoe moesten we nog remmen voor apenkoppen die de weg overstaken, maar ons gelukkig niet beroofden. 10 km van het stadscentrum af heb je zelfs een National park waar giraffes, neushoorns en ander geteisem rondbanjert, maar hier lieten mijn galjoenen het afweten. Edoch na mijn project, zal ik zeer zeker chillen met krokodillen en rondhangen met slangen.
Oorspronkelijk zou ik na mijn project nog 5 weken de tijd hebben om een mooie tocht door Oost Afrika te maken, ik heb wegens een krappe kas mijn terugvlucht echter her boekt waardoor ik 2 juni terugkom en ik nog steeds ruim 3 weken de tijd heb om ook nog even te knuffelen met buffelen.

Banjertochten
Mijn woudlopers instinct laat me niet in de steek, waardoor ik iedere week mooie natuur spot. Met Augustine bekijk ik iedere dag in het veld weer een schitterende sunset, en ieder weekend beklim ik gekke bergen en rotsen. We hebben hier onze eigen Pyreneeën op loopafstand, en laatst heb ik ook Zambani rock beklommen (de panorama’s spreken voor zich). Naast mooie sunsets zie je soms magische wolken alsof de Heer van het duister zelve aan de hemel verschijnseld, en om het aantal sterren te berekenen die je hier s ’nachts ziet, hanteer je doorgaans deze formule: ( ontelbaar².

Regenseizoen
Inmiddels staat het regenseizoen alweer voor de deur, alsof we ruilen van klimaat nu de lente jullie tegemoetkomt. De regen en onweer bouwen zich langzaam op. De afgelopen maand werd de hemel s ‘nachts vaak al rustig opgelicht door bliksem en rommelt het in de verte, als een stilte voor de storm. Het kan ineens omslaan in een regenbui waar je U tegen zegt, waarmee de stroom continu uitvalt het klinkt alsof de wereld vergaat. Desalniettemin lacht de zon je het volgende moment weer toe en is het tegen de 30 graden, dus dat compenseert wel.

Chillen met de community
Het integreren in de cultuur is moeilijker dan ik had gehoopt. Het verschil in inkomen is bij velen toch te groot om echte vrienden te worden, behalve met diegenen die wel een redelijk inkomen hebben, zoals mijn vriend Stephen Mutua. Mijn huisgenoten zijn aardige kerels waar ik het goed mee kan vinden, maar ik heb jullie niet voor 4.5 maanden verlaten om met hun te zijn. Om beter te integreren heb ik geprobeerd om bij verschillende restaurants te werken, maar dit stonden ze om culturele redenen niet toe. Wanneer ik een ‘goede baan’ als ober heb, worden anderen jaloers die de baan niet kunnen krijgen. Daarnaast zit het hier in de Keniaanse cultuur om met elkaar wat op te bouwen, zonder dat westerlingen zich ermee bemoeien. Dit is de enige weg naar Duurzame ontwikkeling, daarom werken grote donaties vaak ook averechts. Men verwacht hier al teveel van de overheid en van westerlingen, terwijl ze het zelf moeten doen. Dit is de een van de grootste obstakels die de economische groei in de weg staat. In mijn project proberen we dit principe dan ook zo goed mogelijk toe te passen – door boeren zelf mee te laten denken over oplossingen, en de te ondernemen stappen zelf te laten benoemen om zo consistentie in gedrag op te roepen i.p.v. ze een wil op te leggen.
Een bijbaantje is hem niet geworden, maar ik kan wel lekker Ugali met mijn buurvrouw koken als de andere boys een duur westers restaurant opzoeken. Of ik ga op een hoge rots zitten om over de ghetto uit te kijken en met kinderen te praten. De kinderen hier zijn mijn favoriet: ze zijn altijd vrolijk, ze zingen en dansen, ze maken hun eigen speelgoed zoals een voetbal van oude kleren met een touw eromheen, of een oude band die ze met een touwtje laten rond laten rijden. Bovendien leren ze goed Engels en zitten ze bomvol ambities: de een wil piloot worden, de ander dokter of marktonderzoeker als ik.

Bedankt allemaal voor jullie interesse, geniet van de lente en 2deledokies homies.

Kwa heri!

Ex-change The Profit of Learning Veldpost 3 Jorden de Haan

Valentijnsdag, superstage Afrika als cadeau

Je kunt jezelf of je vriend(in) aanmelden voor een onvergetelijke en zinvolle stage of afstudeerplaats in een ontwikkelingsland. Als je wilt meedoen met veldwerk in Kenia in de periode september – december dan kun je inschrijven tot 1 juni aanstaande. Er zijn vacatures voor MBO, HBO en WO studenten in 13 vakgebieden, de vacatures kun je vinden bij het kopje stages.

Volg onze stageteams in Kitui district Kenia

Na een succesvolle voorbereiding zijn donderdag 9 februari de laatste studenten uitgezwaaid op Schiphol. Acht Nederlandse studenten werken samen met vijf lokale studenten in Kenia aan projecten Waterbouw, ICT, Handel/Marketing en Meubelmaken. De studenten hebben samen 15.000 Euro ingezameld! Vier studenten Waterbouw van Koning Willem I College in Den Bosch pakten het sterkst uit met 9.650 Euro. Daar zaten 13 grote donaties van bedrijven bij met als top 2.500 Euro van Kragten B.V. De andere studenten kregen vooral steun van familie en vrienden, een student haalde met een Afrika feest 1600 Euro op. Kijk voor de verhalen en ervaringen van de studenten in Kenia bij onze veldpost. Daar vind je ook een link naar hun eigen sites.

Ontwikkelingsplan 2012 – 2015

Met hulp van de adviesgroep is een Ontwikkelingsplan opgesteld. Gerekend wordt op 24 Nederlandse studenten in 2012, 40 studenten in 2013, 58 studenten in 2014 en 80 studenten in 2015. De tweede helft van 2013 wordt uitbreiding naar Tanzania voorzien, tweede helft 2014 naar Ethiopië. Kernpartner SASOL in Kenia fungeert daarbij als bruggenhoofd. In Nederland wordt toegewerkt naar structurele relaties met MBO en HBO instellingen. De projecten worden beperkt tot zes beroepengroepen. Per beroepengroep wordt een expertisepanel opgericht met docenten, bedrijfsexperts en oud studenten. De panels helpen mee aan de ontwikkeling van de projecten, het programma op de Nederlandse scholen, en de werving en begeleiding van studenten.